Sitemli Kübrick
@aegean97
ENTJ
Letterboxd: boxd.it/53fNz
“Ne çok gülmüşümdür, keskin pençeleri olmadığı için kendini iyi zanneden zayıflara.”
Eğer bir cümbüşe katılmışsan, sonuna kadar git, gerekirse posta ücretini de öde.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Her insanın "varlığında", kalıtımı ve eğitiminden bağımsız olarak, hem işleyişinde hem de tezahürlerinde neredeyse hiçbir ortak noktası olmayan iki bağımsız bilinç oluşur.
Bunlardan birincisi, aslında yalnızca boş "sesler" olan hemen hemen tüm sözcükler de dahil olmak üzere, başkaları tarafından kazara veya kasıtlı olarak üretilen her türlü mekanik izlenimin algılanmasından oluşur ve diğer bilinç ise, kısmen, bir insana kalıtım yoluyla aktarılan, onun müşterek varlığının karşılık gelen parçalarıyla harmanlanmış "önceden belirlenmiş maddeleşmiş sonuçlardan" ve kısmen de bu "maddeleşmiş sonuçların" kasıtlı olarak uyandırılan çağrışımsal karşılaştırmalarından oluşur.
Eğer yemi tutan balığın gitmesine izin veriyorsan, bir balıkçıdan daha aptalsın demektir.
Farklı coğrafi bölgelerden ve farklı milletlerden insanlar arasında aynı şeyi veya fikri ifade eden her kelime, hemen her zaman çok özgün ve deyim yerindeyse tamamen farklı bir "iç muhteva" kazanır.
Mevcut durumda, şüpheye kapıldığım her an olduğu gibi, aklıma -ki alaycılık konusunda başarısız bir temele sahiptir- çok eski zamanlarda ortaya çıkmış ve günümüze şu kelimelerle ulaşmış o halk bilgeliği geliyor: "her değneğin iki ucu vardır."
İlk önce bu garip formülde gizlenen ana fikri ve altında yatan düşünceyi anlamaya çalışırken, az ya da çok aklı başında birinin zihni, bence, çok geçmeden, bu deyişte geçen tüm fikirlerin yüzyıllar boyunca insanlar tarafından kabul gören, insan yaşamındaki her olgunun zıt yapıdaki iki nedenden kaynaklandığının ve bunların, sırası geldiğinde yeni bir olgunun nedeni haline gelecek şekilde tamamen zıt iki sonuca bölündüğü gerçeğine dayandığı sonucuna varacaktır. Örneğin iki farklı nedenden elde edilen herhangi "bir şey” ışık üretiyorsa, o halde bu "bir şey" aynı zamanda kaçınılmaz olarak zıt olguyu, yani karanlığı üretmelidir veya yine, eğer bir faktör canlı bir varlığın organizmasında elle tutulur bir tatmin dürtüsü doğuruyorsa, aynı şekilde kaçınılmaz olarak, elbette elle tutulur, bir tatminsizliği de doğurur vesaire vesaire. Bu her zaman ve her şey için geçerlidir.