Ne zaman içine kasvet çökse kendine aşırı zarar verdiği durumlar hayal ederdi.Yaşadığından çok daha ağır ve mutlak bir acıyı hayal etme eylemi bir süreliğine yatıştırırdı onu,belki de gerektirdiği düşünsel enerjiyi sarf etmek ya da gömüldüğü düşüncelerden kopmak iyi gelirdi;ama sonrasında kendini çok daha kötü hissederdi.
Hava iyi olduğu zamanlar gökyüzü kilometrelerce uzaktaymış gibi duruyor;kuşlar adeta tepedeki sonsuz bir gökte ve ışıkta dolanıyorlar.Yağmurluyken şehir sıkışıyor,sisle çevresi sarılıyor;arabalar daha ağır hareket ediyor,farları daha bir kasvetle ortalığı aydınlatıyor,yanından geçen yüzler pespembe görünüyor soğuktan.