Allah insandan iki şey istemektedir: Zorluk karşısında sabır göstermesi,güzellik ve nimet karşısında şükürde bulunması. Sabır,Allah'a sığınmak ve isyan etmemek: şükür ise,ibadetlerin yerine getirilmesi,zor durumdaki insanları kollanmasını,kişisel ve çevresel imkanların israf edilmemesidir.
Hamdederken insan, aşkın ve kâmil bir varlık karşısında hem kendi varlığını tanımış ve muhtaçlığını kavramış hemde yüce Allahın verdiği nimetleri anmış olur.
Allahın yüceliğinin,aşkınlığının,her şeyi var etmesinin ve var ettiklerine nimet vermesinin bilincine varmak;karşılığında saygı duymak ve teşekkür etmek. Çünkü Allah dışındaki her varlık bir şekilde muhtaçtır.
Takıntı öğrenmeyi değil,bilgisizliğin karanlık dehlizine dalmayı ve karanlıklar içinde kalmayı beraberinde getirir. Buna eskiler cehl-i mükerrep yani katmerli cehalet demişler,şimdilerde ise buna öğrenilmiş çaresizlik denilmektedir.