.....yeryüzünün haksızlık ve kötülük hastalığından kurtarılabileceğini olası görmüyorum. Bizim değiştirebileceğimiz ve değiştirmemiz gereken bir şey varsa kendimizdir, bizim sabırsızlığımız, bizim bencilliğimiz, bizim alınganlığımız, sevgi ve hoşgörü eksikliğimizdir. Bunun dışında dünyayı değiştirmeye yönelik her girişimi, ne kadar iyi niyetle yola koyulursa koyulsun, yararsız buluyorum.
Nasıl da çekilmez günler
Yok artık beni ısıtacak bir ateş
Ne de yüzüme gülecek bir güneş
Her şey de bir boşluk
Acımasız her şey, her şey soğuk
Gökyüzünde yıldızlar da ışıl ışıl, sevimli
Bakıyorlar bana avuntusuz
Gönlümde duyumsadığımdan beri
Sevginin de ölebileceğini.
.....Ama ne vakit gerçekten sevdiysem her zaman mutsuzlukla sonuçlandı bu sevgi. İyice düşündüm mü, umutsuz bir sevginin çileleri, kaygıları, çekingenlikleri ve uykusuz geceleri bütün o küçük mutluluk ve başarılardan aslında çok daha güzeldi diyeceğim geliyor.