"Bir his orada olduğu zaman, hiç gitmeyecekmiş gibi hissederler; gittiğinde bir daha olmayacakmış gibi hissederler; geri döndüğünde hiç gitmemiş gibi hissederler."
George MacDanald
Çevre, kişiyi belli bir konuma oturtur ve kişi bu alandan çıktığı an eleştirilir ama bireyin kabul edilme ihtiyacı sınırların içinde kalmasını sağlar.
Kişi de, dar kapılar ardına kıstırır kendini ve içinden gelen sese kulak tıkar.
"Kendi kendine yardım" ve "kişisel gelişim" furyasında her birimiz kendi iç dünyamıza o kadar dalıyoruz ki dinlerken bile aslında sıranın bize gelmesini bekliyoruz.
Oysa Carl Rogers ancak bir başkasını gerçekten dinlemeyi öğrendiğimizde kendimizi daha iyi dinleyebileceğimizi söyler. #huzursuzbeyin