Eğer kişi, sadece bir tek insanı sever ve onun dışındaki tüm çevresine kaygısız kalırsa, onun sevgisi sevgi değildir, ya alabildiğine bir bencilliktir ya da ortak yaşam birliğidir.
Olgunlaşmamış sevgi «Seni seviyorum, çünkü sana gereksinimim var» der. Olgunlaşmış sevginin söylediği ise «Sana gereksinimim var, çünkü seni seviyorum» -dur.
En önemli verme edimi, maddi şeyler değil aksine insana özgü dünyadan bir şeyler vermektir. Bir kişi bir başkasına ne verebilir? Sahip olduğu en değerli şeyden, yaşamından, kendinden bir şeyler. Bu, tabii ki kişinin yaşamını bir başkasına adaması anlamına gelmez —içinde yaşattıklarıdır vereceği şeyler, sevinçlerini, ilgisini, anlayışını, bilgisini, nüktesini, üzüntülerini verebilir“ İçinde yaşayan şeylerin dışa yansıyan her türlü belirtisidir verecekleri.