Kimsenin aklına ilk gelen değilim
Sabah uyanınca yazmak isteyeceği biri hiç olmadım
“Onsuz eksik hissediyorum” diyeni duymadım
Sustum çoğu kez, fark edilmedi
Yokluğum, varlığım kadar sessizdi
Ve evet… dünya yine dönüyordu
Ben dururken bile
Kırgın mıyım?
Belki biraz
Ama darılmadım…
Çünkü alıştım
Çünkü olmadığım yerlerde aranmayı bıraktım