Agape
@agape0
Puan vermedi·448 syf.·
2025 23. kitabı
Uyku onun için unutmak demekti; uyandığı her sabahı kederle karsılıyordu. Hayat onu kaygılandırıyor, sıkıyor, zaman ise eziyet gibi geliyordu.
"Ben hasta bir adamım. Hayır, bedenim değil, ruhum hasta, beynim hasta. Bütün değerlerimi kaybettim sanki. Hiçbir şeyi umursamıyorum. Birkaç ay önce gelsey- din her sey çok farklı olurdu. Ama artik çok geç.
Kimse beni istemezken hangi kıymete sahipsem șimdi de öyleyim. Şu anda kafamı en çok kurcalayan șey, beni neden istedikleri. Beni kendim oldu- ğum için istiyor olamazlar çünkü hâlâ eskiden istemedikleri kişiyim. Demek ki beni başka bir șey için, benim dışımda bir șey için, ben olmayan bir șey için istiyorlar! ....
Beni seviyorsan, beni reddederek kadar az sevdiğin güne göre, nasıl oluyor da şu anda beni daha çok seviyorsun?
Haritasız ve dümensiz kalmış, gideceği limanı olmayan bir gemiydi. Kendini akıntıya bırakıp sürüklenmek, en azından hareket ermek, hayatta kalmak demekti ki içini acıtan şey de zaten buydu; yaşamak.