Bir kurallar kümesinden kurtulduğumuzda, diye uyarır Nietzsche bizi, benzer bir başka kurallar kümesini benimseyip onu yeni diye adlandırmaya meylederiz. Özgürlüğümüz, o eski hapisliğin sadece bir başka biçimi olabilir. Ve vazgeçemediğimiz ya da üstesinden gelemediğimiz şey yasaya duyduğumuz arzudur; bizi yerli yerinde tutacak "dar ve sıkı" bir şeye duyduğumuz arzu; sanki belli bazı yasa türlerine yönelik arzumuz asla gerçekten değişmediğinden yasalar da hiç değişmiyor gibidir.