Zehraaa
@agtzehraa
Sınıf öğretmeni
31 okur puanı
Ekim 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Günümüz aşklarına nazaran saf aşkın, saf sevginin ne olduğunu yazdığı kalbe dokunan sözleriyle, cümleleriyle anlatmış bize yazarımız. Fakat yine eski Türk edebiyatımızın olmazsa olmaz konusu aşığına kavuşamayan maşuğun hikayesidir burada anlatılan da. Bir cariye bile bir paşazadenin arasında geçiyor bu imkânsız aşk. Yine acıklı bir son bekliyor bizi kitapta anlayacağınız. Betimlemeleri biraz uzun ve yoran bir nitelikte olmakla beraber güzel tasvir edilmiş. Elbette okunmaya değer.:)
Reklam
Yazarın intihar etmeden önce yazdığı son eser olması beni bayağı bir sarstı. Kitabın bir bölümünde yazar, insan beyninin kişi için rahatsız edici düşünceleri bastırdığını ve devre dışı bırakıp insanın bir nevi hayatına devam edebilmesi için gerekli olan gücü sağlayabildiğini söylüyor. Gerçekten de bu böyledir. Kitapta ise bu düşünceleri yalnızlığından dolayı bastıramayan, istemsizce düşünen bir karakter anlatılmış. Ben bu karakteri yazarın kendi ile bağdaştırdığını düşündüm. Stefan Zweig, insanın düşündükçe ve bunları bastıramadıkça delirme raddesine geldiğini ( ve bunun belki de kendisini intihara sürüklediğini) çok farklı bir bakış açısıyla satranç oyunu üzerinden anlatmış.
"Bunu öğren, kafana iyice sok kızım." dedi Nana. "Pusulanın hep kuzeyi gösteren ibresi gibi, bir erkeğin suçlayan parmağı da daima, mutlaka bir kadını gösterir. Her zaman. Bunu hiç unutma, Meryem."
.
.
Sanırım kitabın en can alıcı ve özeti mahiyetindeydi bu cümleler. Benim için hiç unutamayacağım kitaplardan biri yine. Belki de unutamayacağım iki yaşam. Afganistan'da yaşanan sık rejim değişiklikleriyle, savaşın ortasında kalmış olan bir ülke.. O savaşın içinde yaşam mücadelesi veren iki kadın.. Okurken çoğu zaman kitaba devam edemeyeceğimi düşündüm. Psikolojik açıdan beni çok zorladı diyebilirim. Benim okurken zorlandığım , bırakmamak için direndiğim bu kitaptaki yaşamı dünyanın mutlaka herhangi bir yerinde hâlâ yaşayan insanların olduğu düşüncesi canımı acıttı. Hâlâ birçok kadının çaresizce kaderlerine boyun eğen bir yaşam sürdükleri düşüncesi.. Yazar bu çaresizliği öyle gerçekçi anlatmış ki okurken birçok kez göz yaşlarım kendiliğinden geldi.
