Song of Myself (I)
1
I celebrate myself, and sing myself,
And what I assume you shall assume,
For every atom belonging to me as good belongs to you.
I loafe and invite my soul,
I lean and loafe at my ease observing a spear of summer grass.
My tongue, every atom of my blood, form’d from this soil, this air,
Born here of parents born here from parents the same, and their parents the same,
I, now thirty-seven years old in perfect health begin,
Hoping to cease not till death.
Creeds and schools in abeyance,
Retiring back a while sufficed at what they are, but never forgotten,
I harbor for good or bad, I permit to speak at every hazard,
Nature without check with original energy.
2
Houses and rooms are full of perfumes, the shelves are crowded with perfumes,
I breathe the fragrance myself and know it and like it,
The distillation would intoxicate me also, but I shall not let it.
The atmosphere is not a perfume, it has no taste of the distillation, it is odorless,
It is for my mouth forever, I am in love with it,
I will go to the bank by the wood and become undisguised and naked,
Destana Memê Alan
(…)
Zînê got: “Lolo, Memo, dilê min bi kul û bi jan e.
Madem ku tu guh nadî gotinên merivane
Ji berê da, xelkê kêmanî xistine derê me jinane,
Dibêjin: “Jin parsiya kêm in û rûreşiya dê û bavane.”
Were destê xwe bavêje destê min û min çek ke ser pişta Bozê
Rewane,
Berê xwe bide welatê xwe, bajarê Mixribiyane,
Bila heywan me her duyan bibe, bigihîne xwediyane.
Emê xilas bin û bifilitin ji şor û gotinane.
Nema li ser me dimîne tirsa mêrane.
Ne jî me wê birêje xwîna tu kesane.
Gava em bigehin bajarê we Mixribiyane,
Wê li nava xelkê welatê we bibe şor û gotin û dengiyane,
Xeber bigerin di devê mezin û piçûkane,
Wê bêjin: “Dibêne, hatiye Memê Alane,
Bi xwe re aniye diyariyeke layiqî padişane
Keçek aniye ji welatê Cizîra Botane
Dibên navê vê keçê Zîna Zêdane.”
Wê were Bengîn, birayê te yê canecane.
Li dora min kom bike temamê qîz û bûkên bajarê Mixribiyane.
Gişkî bêjin: “Wa zewaca van bide!” û ji me re bikin pir duane.
Wê bên: “Ku qeder bû, bila wa be, bûk û zava pîroz bin ji
xwediyane!”
Memî got: “Zalim, li çêkirina bajarê we yê şewitî û li van zikakan û
ewcane.
Li van kaş û nevalên di dorê de, li van çol û çiyan û meslewane!
Ku meriv bû hevalê jinan, her gav westê were ber dest û çavan e.
Min ji te tiştekî piçûk xwest, te ji nihu de berê min da dawiya îş,
