Ahmar İtnan
@ahmaritnan
11 okur puanı
Aralık 2025 tarihinde katıldı
Hacer Öcal
, bir kitap okudu10/10
2026 5. kitabı
Ahmar İtnan
Nasıldı sence? Tavsiye eder misin?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
“İnsan dediğin, en çok kendine yenilir.”
İvan Andreyiç’in yaşadığı şey aslında gölgeyle kavga etmek hatta kafw atmaya benziyor.
Karısından çok kendi zihnindeki hayaleti takip eder.
Bir ses duysa deliye döner, bir şapka görse senaryolar kurar, bir kadının yürüyüşünde bile aldatılma işareti arar.
Bu, Dostoyevski’nin ironik kalemiyle:
hem absürt
hem acıklı
hem de çok tanıdık.
Çünkü insanoğlu, en çok kendi zannıyla yorulur.
Karyolanın altına saklanan iki adam sahnesi vardı.
Hem gülerken acıyorsun, hem acırken gülüyorsun.
Karyolanın altı: utancın düz bastığı yer,
kıskançlığın insanı ne hâle getirdiğinin simgesi,
gururun diz çöktüğü çukur.
Dostoyevski burada şunu söylüyor olmalı:
“İnsan, gururuyla savaşınca en rezil hâline düşer.”
İvan’ın köpeği öldürmesi ise kıskançlığın körleştirdiği o ilkel tarafı gösteriyor:
Korktuğunda önce zararsızı ezer insan.Çünkü kendini korumayı kötülük sanır.
Sonunda öğrendiği şey: Karısını hiç anlamamış. Kendini de…
Öykü finalde gerçeği ortaya çıkartıyor:
İvan’ın karısı masum çıkıyor.
Aslında mesele de hiç o kadın değilmiş.
Mesele, İvan’ın kendi içindeki bataklığa saplanması.
Kıskançlık, bir gerçeğin değil, bir kalp yarasının sonucudur.
Dostoyevski bunu anlatıyor.
Ahmar İtnan
Masum çıkmıyor aslında. İlk hikayede binanın önünde bekleyen adam kadının aşığı gerçekten. Bu oldukça açık veriliyor hikayede. İkinci olayda ise durum belirsiz diyebiliriz. Ama karısı inanılmaz bi rahatlıkla yalanlar uydurup sıyrılıyor olaylardan. Kahramanımızsa kendini soktuğu rezil komik durumlarla kalıyor.