Ahmet Arif Hani Kurşun Sıksan Çıkmaz Geceden
" Uykulara, derin, kaygısız, rahat,
Otuziki dişimizle gülmeğe,
Doyasıya sevişmeğe, yemeğe...
Kaç yol, ağlamaklı olmuşum geceleri,
Asıl, bizim aramızda güzeldir hasret
Ve asıl biz biliriz kederi..."

Vay kurban...
"Kim bu cennet vatanın uğruna olmaz ki feda."
Yiğitlik, sen cehennem olsan da bile Fedayı kabul etmektir,
Cennet yapabilmek için seni,

Ahmet Arif

Ahmet Arif
Seni bağırabilsem seni,
   Dipsiz kuyulara,
   Akan yıldıza,
   Bir kibrit çöpüne varana,
   Okyanusun en ıssız dalgasına
   Düşmüş bir kibrit çöpüne.

Ahmet Arif'in bazı mektuplarının ilk cümleleri...

...
Leylâcım
Merhaba.

Canım,
Mektubun geldi.

Canım,
Ne güzel kızsın sen!

Sevgili Canım,
Geldi. Mektubun...

Leylâ usta,
Ellerinden öperem, nasılsan?

Merhaba,
Bu ara yazamadım, bağışla!

Leylim,
Çıktın en sonu kutudan!

Merhaba,
Yeniden sana yazabilmek...

Canım Leylâm.
Bu sıra yazmaz oldun gene.

Sevgili Leylâ,
Eyicene bir dellendim.

Canım Leylim,
Şimdi geldi mektubun.

Leylim,
Geldi mektubun.

Sevgili Canım,
Galiba, tek çıkar yol sana durup dinlenmeden yazmak.

Leylâcık,
Bazıları öyledir, okumazlar, ciddi düşünmezler.

Leylâ,
Dün gece seni aradım, telefonla.

Leylâ, Dost,
Ne âlemdesin?

Leylım Canım,
Mektubuna şaştım.

Sevgili Canım,
Mektubunu almıyaydım çıldıracaktım.

Leylım,
Korkunç bir kış bu, kar diz boyu.

Leylım Canım,
Nicesin? Özledim...

Sevgili Leylâ,
Bir mektubun geldi.

Leylim benim,
Mektubuna nasıl hasrettim bilir miydin?

Canım Leylâm,
Gecikmemi bağışla.

Sevgili ve Aziz bir tane Leylâ,
İlettiğin kazağı aldım.

Leylacığım,
Gene suskunluklara, iyi saatte olsunlara karıştın!

Sevgili Leylâ,
Nettin anam?

Canım Benim,
Bilir misin, "canım" dediğimde içimden canımın çıkıp sana koştuğunu duyarım hep.

Çok Aziz ve Biricik Dost!
Hiçbir şey sormayayım en iyisi. Ödüm kopuyor, hastasın diye.

Leylim,
Yok haber.

Ahmet Arif
Öyle yıkma kendini,öyle mahzun,öyle garip.Nerede olursan ol,içerde, dışarda,derste,sırada,yürü üstüne üstüne,tükür yüzüne celladın, fırsatçının,fesatçının,hayının.

Ahmet Arif
Maviye,
Maviye çalar gözlerin,
Yangın mavisine.
Rüzgarda asi,
Körsem,
Senden gayrısına yoksam,
Bozuksam,
Can benim, düş benim,
Ellere nesi?
Hadi gel,
Ay karanlık...

"Ben bütün bu iç sıkıntılarından senin varolduğunu hatırlayarak sıyrılıyorum." der Ahmet Arif Leyla'sına.