Kendi kalemimdenEdebiyat
Artık hiç bir şey eskisi gibi değil…
Vaktimiz kalmadı.
Kalbimiz, birer birer çürüyüp giden anıların çöplüğü.
Zaman almış tüm umutlarımızı.
Kırık aynaya yansıyan paramparça duygularımız, birde sönmüş izmaritlerle dolu küllük kalmış,bir köşesinde sızıp gittiğimiz kırık masada…
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bazen sadece bir ‘çıt’ sesi duyarsın. Bu sesi duyduğun zaman da gitmen gerekir. Bazen bir eşyadan gelir, bazen üçüncü bir şahıstan. Çünkü; bazıları abajur alır evlerine, bazıları da portatif bir lamba taşır yanında. Bazılarının koltuk takımı vardır, bazıları da otelde yaşar. Bazen her şeyi birden istersin, bazen de her şeyi bırakıp gitmek...
Aşk üzerine herşey söylenmiştir ama herkes tarafından değil.
Şairler ve yazarlar takımından söylenmiştir.
Onlar aşkı anlatmak için bu kelimelerden hep medet ummuşlardır!
Yanlış, ters..
Sözlerden çok gözlerdedir aşk.
Bir an onun yerinde olmayı istedim. Hayata siyah beyaz olarak bakabilmeyi.
#AHMETÜMİT