aklım, mantığım, kalbim artık hiçbir şeyi algılayamıyor, anlayamıyor. sorguladığım şeyler var, mantıklı cevaplarım yok. o yüzden böyle yapılmış olabilir diyorum sonra başka bir şey aklıma geliyor, tezim çürüyor. çok tuhaf aslında aklımı bu kadar kurcalıyor olması da, bilmiyorum. ama sanırım benim bütün vedalarım böyle; kime, neye olursa olsun. böyle.
aslında vedalaşmamak için de sınırları zorlarım; her şeyle savaşırım, sevgim her şeyi yener, her şeyi mümkün kılar, her şeyi oldurur, asla pes etmem. ama sevgim sevgisizliği yenemiyor, hiçbir zaman. işte o zaman, veda kapısı açılıyor benim için; herkesle, her şeyle. defalarca sevgisi sevgisizliği yenememiş bir insanın bir kez daha sevgisi sevgisizliğe yenilse çok mu? kaç eksi yazılır? hiç mi artı yok? çok mu mühim? belki de, değil.
bunu veda say.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!