“Sen de beni, benim seni şimdi sevdiğim gibi sevdin mi bilemiyorum. Tamamen teslim olarak, hiçbir detaya takılmayarak... Hep vermeyi bilen ve hiçbir şey talep etmeyen o kutsal aşk ile... Ben aşkın sadece kendi için fedakârlıklarda bulunan haline inanırım ancak şimdi her şeyin sonu geldi. Yine de seni bu yüzden daha az sevmeyeceğim.”
“Ancak bu, bütün genç kızların, boyun eğenlerin sessiz kalanların hikayesidir. Acı içinde olduklarını asla söylemezler. Kadınlar söz dinlemek için yaratılmışlardır. Kaderleri hiç şüphe yok ki böyledir. Bunu o kadar erken öğrenir ve buna o kadar az şaşkınlık gösterirler ki, hiç olmayacak şeyler gelip kapılarını çaldığında böyle bir şeyin yaşanmadığını söylerler...”