Ahsen B.
@ahsenn
İngilizce Öğretmeni
Kocaeli
153 okur puanı
Mayıs 2015 tarihinde katıldı
Fikir olarak ilgimi anında çekmiş olmasına rağmen anlatımı beni yordu. Zar zor okumaya devam ediyordum, yarım bıraktım. Belki başka bir zamanda ara ara açar bir iki bölüm okurum.
Ansızın Günbatımı, Ayşe Sarısayın ile tanışma kitabım.
Kitabı seveceğimden emin olarak okumaya başladım. Öyle de oldu. Yazarın anlatımını sevdim, okuru bir anda kendince çeken ve zorlamayan akıcı bir anlatımı var.
Fakat kurgu bakımından okuduğum harika kitaplardan biriydi diyemeyeceğim bir kitap oldu.
Kurgu kitaplar söz konusu olunca hikaye içinde hikaye okumayı ya da zamanda ileri ve geri sıçramaları çok seviyorum. Bu bakımdan tam benim kitabımdı diyebileceğim bir kitapken, karakterlerin çokluğu ve bunların herbirinin uzun uzadıya ayrı bir hikayesi olması gerekirken hepsinden kısaca bahsedilip bir diğerine geçilmesi çok benlik değildi ne yazık ki. Tam bir karaktere ve hikayesine alışmışken diğerine geçiyoruz sonra geri dönüyoruz vs.
Keşke anlatıcı ve Şahika Hanım haricinde diğer karakterlerden daha yüzeysel bahsedilseydi dedim okurken.
Fakat genel olarak yazarı sevdim. Muhtemelen diğer kitaplarını da okurum.
Daha en başından Marquez’in anlatımıyla okuru kendine çeken bir novella. Yavaş yavaş hikaye açılışını yapıyor ama sonradan okur merak içinde okumaya devam ediyor. Tüm o gerçeküstü öğeler ile çevrelenmiş atmosferine rağmen karakterleri ve yaptıklarını anlamak benim için diğer kitaplarına göre daha kolay oldu. Biraz da bu sebeple kitabı sevdim sanırım.
Ne yazık ki kitabı yarım bıraktım.
Aslında okumaya başladığımda çok iyi gibi gelmişti ama her bölüm başında aynı duyguları hissettiğimi -gelişen olaylar kesinlikle merak uyandırıyor - fakat sonrasında okuma hevesimin gittiğini fark ettim. Böyle düşüne düşüne son bölüme gelmeme rağmen 250’lerde benim için ritim yine düştü.
Bunun sebebini ararken fark ettim ki, ben ne karakterler ile empati kurabildim ne de kullanılan dili sevebildim. Yazarın bunu bilerek yaptığını anlıyorum fakat ben kurgu kitaplarda bir şekilde bağ kurabileceğim karakterler arıyorum. Reklamlar, tv, pop kültür gibi ilgi çekici meselelere rağmen karakterler ve kullanılan dil gerçeği benim kitabı okumamı oldukça güçleştirdi.
#Sır, yazarın diğer kitapları gibi okuru daha başından bir merak unsuru ile başbaşa bırakmayı başaran, akıcılığı ile de hızlıca okunmasını sağlayan bir kitap.
Yine, aile-ikili ilişkiler üzerine yazmış kitabını Starnone. Bu defa hikaye ana karakterimiz Pietro ve sevgilisi Teresa’nın başka kimse ile paylaşmadıkları bir sırrı birbirlerine söylemeleri ve yıllar içerisinde bu sır ortaya çıkacak/çıkmayacak mı endişesi ile ,birbirlerine olan güveni de bir yerde sınadıkları, yaşlanmalarını konu alıyor diyebiliriz. Kitabın orijinal ismi de zaten ‘Confidenza’ yani ‘güven’.
Bu süreçte tabi hayatları değişiyor, kitaba başka karakterler giriyor. Hayta beklenmedik şekilde -benim için öyleyledi- , üç bölüme ayrılmış kitapta uzun bir zaman atlaması, farklı karakterlerin bakış açıları dahil oluyor.
Buraya kadar her şey güzel gibi görünüyor. Ama, bana sanki çok daha uzun ve derinlemesine anlatılması gereken bir hikaye baştan savma (üzülerek söylüyorum) bir şekilde sonlandırılmış gibi geldi. Yazarın anlatımı her zaman olduğu gibi akıcıydı, fakat ne yazık ki bu durum beni tatmin etmedi. ‘Bu muydu yani?’ diyerek bitirdim kitabı.
Starnone’den beklentim Şaka ve Bağlar sonrası yüksek olduğundan belki, ama bu kitabı kendi listemde yazardan ancak 3. Sıraya yerleştirebilirim.
