Ahsen Erdoğan
@ahsenn_yldrm
Şu anda okuduğu kitap
Benim Olağanüstü Akıllı Arkadaşım – Elena Ferrante1000Kitap
Ferrante, bu romanda sadece iki kızın hikâyesini değil, dostluğun karmaşık doğasını anlatıyor. Lila ve Lenù, Napoli’nin yoksul ama canlı mahallesinde büyüyorlar. Birbirlerine hem hayran hem de rakipler. Bu ikili, dostluğun yalnızca sevgi ve dayanışma olmadığını, bazen kıskançlık, kırgınlık ve gizli bir rekabet de taşıdığını gösteriyor.
Romanın en güzel yanı şu: Karakterler öylesine gerçek ki, bazen kendimizi onların yerine koyuyoruz. Lila’nın sivri zekâsı ve asi ruhu, Lenù’nun düzen arayışıyla çatışıyor. Ama ne olursa olsun birbirlerinden kopamıyorlar. Ferrante bize, dostluğun kırılgan ama vazgeçilmez bir bağ olduğunu hatırlatıyor.
Dil sade, ama atmosfer çok güçlü. Napoli’nin dar sokakları, aile baskıları, fakirliğin gölgesi… Hepsi, bu arkadaşlığı hem şekillendiriyor hem de zorlaştırıyor.
Benim Olağanüstü Akıllı Arkadaşım, büyümenin, kimlik arayışının ve dostluğun hem ışıklı hem de gölgeli yanlarını anlatan bir roman. Kitabı kapattığında insan, hayatındaki dostluklara dönüp yeniden bakıyor: “Gerçek dostluk sadece mutluluk anlarında değil, en zor anlarda da var olabilen midir?” 
Ahsen Erdoğan
Ahsen ErdoğanOtomatik Portakal – Anthony Burgess1000Kitap
Otomatik Portakal, insanın özgür iradesi ile toplumun düzeni arasındaki çatışmayı en uç noktada gösteren bir roman. Hikâyenin merkezinde Alex var: şiddeti bir oyun gibi gören, asi ve acımasız bir genç. Onun hikâyesi sadece “bir gencin suça sürüklenmesi” değil; devletin bu suçu “düzeltme” bahanesiyle insanın özünü nasıl yok ettiğinin de hikâyesi.
Roman, bize çok net bir soru soruyor: Bir insanın kötülüğü seçme hakkını elinden alırsanız, o hâlâ insan mıdır?
Alex’e uygulanan deneyler, onu iyi birine çevirmiyor, sadece seçme özgürlüğünü yok ediyor. Ve işte Burgess’in derdi tam da burada: İnsanı insan yapan şey, yanlış yapma ihtimalini bile içinde barındıran özgür irade.
Dil olarak da çok farklı; Alex ve arkadaşlarının kullandığı “Nadsat” denen argo, başta yabancı gelse de, bir süre sonra hikâyenin sertliğini ve gençliğin umursamazlığını çok iyi hissettiriyor.
Otomatik Portakal, sadece şiddet üzerine bir roman değil; özgürlüğün, ahlakın ve bireyin iradesinin ne kadar değerli olduğunu hatırlatan bir kitap. Kapatınca, akılda şu soru kalıyor: “İyilik, zorla dayatıldığında hâlâ iyilik midir?” Ahsen Erdoğan
Ahsen Erdoğan