"Evlilik büyük bir şeydir. Her zaman iki kişi olmayı, hep birbirine aşık olmayı gerektirir. Evet, evlilik kutsaldır. Ama..." Nietzsche'nin sesi sönükleşti.
"Ama?" diye sordu Breuer.
"Evlilik kutsaldır. Ama" Nietzsche'nin sesi şimdi sert çıkıyordu, "evlilik seni bozacağına sen onu bozmalısın!"
"Görev mi? Görev kendine olan sevgin ve koşulsuz özgürlük arayışının önüne geçebilir mi? Kendini gerçekleştiremediysen 'görev' başkalarını kendi büyümen uğrunda kullandığını örtmek için uydurulmuş bir tabirdir sadece."