Gerçekten de, bir filozof karikatürü, Oxford ya da Cambridge'teki çalışma odasının rahat koltuğunda çok soyut düşüncelerle başa çıkmada başarılı, ama hayatın pratik problemlerinin üstesinden gelmede çaresiz kalan birinin, Hegel felsefesinin en karmaşık kesit ya da pasajlarını açıklayabilen fakat yumurta pişirmekten aciz bir kimsenin eleştirel ve alaycı tasviridir.
Yeter! Artık benden tek bir sözcük, tek bir satır yok, yeter! Artık onu tanımıyorum, artık onu sevmiyorum, artık onu... unu... tacağım...
Sözlerini bitiremedi.