Ahu... Zel...
@ahu_zel
38 okur puanı
Nisan 2021 tarihinde katıldı
Snow'dan iliğimle kemiğimle nefret ediyorum.
Kitabın iyi olacağını daha kitabın kapağını açmadan önce bile biliyordum. Sonuçta Suzanne Collins bana Başkan Snow'un hikayesini okutmuş ve onu bile sevdirmiş bir yazar. Ancak bu kitabın beni bu kadar ağlatacağını kesinlikle tahmin etmiyordum.
Açlık Oyunları serisi benim ilk okuduğum kitaplardan biridir, o yüzden serinin yeri bende hep özel olmuştu. Bu kitaba başladığımda da o nostalji hissiyle birlikte zaten duygusallaşmıştım. Ama Haymitch'in hikayesinin bu kadar canımı yakması beni kesinlikle gafil avladı. Zaten Haymitch'in galip olacağını bilmemize rağmen, zaten oyunlardaki diğer haraçların mecburen öleceğini bilmemize rağmen o ölümlerin gerçekleşme şekilleri...
Bu kitap bana hiç beklemediğim kadar sert bir darbe vurdu. Ve Kuşların ve Yılanların Şarkısını okurken Snow'un gençliğine karşı sempati duyduğum her bir zerre için kendimden utandım. Başkan Snow, senden iliğimle kemiğimle nefret ediyorum.
"Fırsatın varken uyuman lazım, Haymitch."
"Biliyorum da... bir șey düşünüyordum... senle ben... Simgesini yaptığında Ampert sana ne demişti hatırlıyor musun?"
Uzun bir sessizlikten sonra konuştu: "Tabii ki senin kız kardeşin olurum."
Ellerimiz birbirine aynı anda uzandı, kenetlendi, sonra ayrıldı. "İyi geceler, kardeşim."
