Sadece birinin canınızı yakması, onu sevmeyi bırakacağınız anlamına gelmiyordu. Bir insanı en çok yaralayan, o kişinin davranışları olmuyordu. En çok yaralayan sevgiydi. Eğer, o davranışa bağlı herhangi bir sevgi olmazsa, acıya dayanmak daha kolay oluyordu.
Bana bakmak için geri çekildi ve gözyaşlarımı gördüğünde ellerini yanaklarıma götürdü, "Gelecekte... Bir mucize olur da kendini yeniden aşık olacak durumda bulursan... Bana aşık ol. "Dudaklarını alnıma bastırdı. "Sen hala en sevdiğim insansın Lily. Hep öyle kalacaksın."
Ona bunu neden yaptığını sormak istedim. Neden benim için mücadele etmediğini. Ama ona sormama gerek yoktu çünkü; cevabı zaten biliyordum. Bana istediğim şeyi verdiğini düşünüyordu çünkü benim için istediği tek şey mutlu olmamdı. Aptalca bir nedenden ötürü, hiçbir zaman bu mutluluğu onunla yakalayabileceğimi hissetmemişti.
Ondan nefret ediyordum. O anda ondan, babamdan bile etmediğim kadar çok nefret ediyordum. Ama kariyeri için duyduğum endişe, bir şekilde bu nefreti geçiyordu. Bunu fark ettiğimde, kendimden de ondan nefret ettiğim kadar nefret ettim.
'Bu uzun bir hikaye,' dedi, Şef Corrigan, 'Hayatım üzerinde çok büyük etkisi olan birine olan bağımlılığımdı. O kız benim için çok önemliydi. Hala da çok önemli.'