"Vhalla, lütfen." Tekrar öksürdü, Vhalla hemen onunla ilgilendi. "Dinle. Seni gerçekten olduğun kişi gibi görmüyorlar. Ya da belki de sadece yüzeyde neysen onu görüyorlar. Seni bu şekilde tanımlamalarına izin verme."
"Güzel bir kalbe sahipsin, hala da sahipsin, Vhalla. Bir şekilde bu kalpte kendime yer bulduğum için mutluyum. Sen bir sürü şeyi iyileştirdin, hiç iyileştirilemeyeceğini düşündüğüm şeyleri. Kardeşimle yıllardır, şu geçtiğimiz aylardaki kadar konuştuğumuzu hatırlamıyorum. Bunun için minnettarım."
"Vhalla, deli misin?" diye zar zor seslenebildi Baldair yatağından. "Annem, sadece aileden olanlar dedi. Bu da..." Öksürdü, Vhalla gelen kanın sesini duyabiliyordu. "Bu da açık bir şekilde, hiç sahip olmadığım küçük kız kardeşimin de buna dahil olması demek."
"Yemin ederim, Baldair bütün bunlarla sadece gösteriş yapıyor." Aldrik başını iki yana salladı. "Her zaman, her zaman gösterişçinin teki oldu bu herif. Bütün dikkatler onda olsun istiyor, sanki öyle değilmiş gibi. İnsanların - insanların onun üzerine titremesine bayılıyor."