nyks

nyks
@aidanixie
"Benim için hala ne hissettiğini bilmem lazım." Aldrik yutkundu, kelimeleri zor ve ağır gelmeye başlamıştı. "Bana gerçeği söyle, kalbinden geçen nedir? Beni hala kendi karanlığında kaybolmuş, beyhude dolanan adam olarak mı görüyorsun?" Nefes alıp verişi düzensizleşti. "Yoksa... Biz... Sen, beni olmak istediğim ve her sabah bunun için çabaladığım adam olarak görebilir misin?"
Sayfa 221 - Yabancı Yayınları
Reklam
"Senin şafak vakti ne kadar güzel olduğunu anımsamadığım bir gündoğumu görebilmek isterdim; saçın darmadağınık ve bedenin uyumak dediğin o garip şekildeyken." Aldrik başını sallayıp sanki Ana'ya yalvarırmış gibi göğe baktı. "Seninle orada oturarak, okuyarak geçirdiğimiz vakitleri düşünmeden ya da sadece... sadece yanımda nefes aldığını duymadan gül bahçeme gidebilmeyi isterdim." Vhalla gerileyip rafa yaslandı. "Dudaklarının o hareketinin dudaklarımda bıraktığı hissi düşünmeden gülümsemeni görebilmeyi isterdim." Aldrik elini Vhalla'nın omuzuna atarak devam etti. "Sana tamamıyla ve umutsuzca aşık olmamayı isterdim, Vhalla Yarl." "Ama aşıksın," diye onun yerine tamamladı Vhalla, Prens'in yüzünü inceleyerek. "Ama aşığım," diye tekrarladı Prens.
Sayfa 220 - Yabancı Yayınları
"Senden nefret edebilmeyi isterdim, seni sinir bozucu adam," dedi Vhalla umutsuzca. "Ben de seni sevmekten vazgeçebilmeyi isterdim, sinir bozucu aşkım," diye güldü Aldrik.
Sayfa 220 - Yabancı Yayınları
"Bana güven!" Aldrik'in ses tekrar yumuşamadan önce bir parça yükseldi. "Geçtiğimiz yıl boyunca daha derin karanlıklardan çıktım. Bunu yapabileceğime inan çünkü sen yanımda olursan hiçbir şeyin beni durdurmasına izin vermeyeceğim." Derin bir nefes aldı ve önceki cümlesine kaldığı yerden devam etti. "Eğer hem barışı sağlayacak hem de bir arada olmamızı sağlayacak bir yol bulursam beni yine kabul eder misin? Beni affeder misin? Beni ister misin?"
Sayfa 219 - Yabancı Yayınları
Vhalla, aşkı anladığını biliyordu. Aşk, kendini bir kum fırtınasına atmaktı. Aşk, en karanlık korkularının karşısına çıkmak ve iblislerle dövüşmekti. Aşk, Kuzey ormanı boyunca gözü kapalı koşmaktı. Aşk, karanlık bir yastığın iki ucunda umut dolu sözler paylaşmaktı. Aşk cesaretti ve belki de en önemlisi, aşk affetmekti.
Sayfa 208 - Yabancı Yayınları
Reklam