Havva
@ak_havva
10 okur puanı
Aralık 2025 tarihinde katıldı
Nefes Almayı Hatırlamak: Gece Yarısı Kütüphanesi Üzerine
Nora hayatta amacı olmayan bir kadın.
Açıkçası kitaba ilk başladığımda beni cezbetmedi. Ancak zamanla kitap beni içine çekmeye başladı. Dili oldukça sade okuması ve algılaması kolay.
Pişman olduğumuz şeyin aksini seçtiğimizde yaşayacağımız şeyler de bizi mutlu etmeyebilir.
Yazarın asıl derdi mutluluğun seçimlerde olmadığı. Yaşamadığımız hayatların pişmanlığını yaşamanın yersiz olduğudur. Hayatta her seçimin doğruları olduğu gibi yanlışları da vardır. Önemli olan seçtiklerimizdeki güzellikleri fark edip onları yaşamaya değer görmemizdir.
Kitabın bende bıraktığı his nefes almaktır. Burada nefes alma eylemi, güven ve köklenme duygusunu temsil eden bir imgesel metafor işlevi görür. İnsan nefes aldığı zaman köklerine kendine ve hayata çok daha farklı bir bakış açısı yakalar.
Kitap modern dünya insanının varoluşsal sancılarını inceleyen ve sorunun temellerine inen fantastik ögeleri kapsayan psikolojik bir romandır diyebiliriz.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kaçmanın İki Yolu; Selim Işık Ve Turgut Özben
Oğuz Atay’ın Tutunamayanlar romanının ana izleği, bireyin toplum karşısındaki yabancılaşmasıdır. Roman, bireyin kendi iç dünyasıyla toplumun beklentileri arasında sıkışıp kalmasını ve bu sıkışmışlığın insanı nasıl içten içe çökerttiğini anlatır.
Romanın merkezinde, Turgut Özben’in üniversiteden arkadaşı Selim Işık’ın intiharı yer alır. Turgut, Selim’in ölümünü kabullenmekte zorlanır ve onun ölümüne yol açan duygu ve düşünce dünyasını anlamaya çalışır. Bu arayış, aynı zamanda Turgut’un kendi hayatını ve kimliğini sorgulamasına dönüşür.
Selim Işık, benmerkezli ve yoğun bir iç dünyaya sahiptir. Yaşadığı bu buhran, çocukluk yıllarına kadar uzanır. Kendini diğer insanlardan farklı, hatta onlardan daha üstün gören Selim aynı zamanda kırılgan ve oldukça duyarlıdır, çevresindeki insanların onu anlamadığını ve hak ettiği değeri vermediğini düşünür. Hayatın nasıl yaşanması gerektiğine dair net bir fikri yoktur ve bu belirsizlik onu sürekli bir memnuniyetsizlik hâline sürükler. Selim için yaşam, anlamlandırılamayan ve içinde huzur bulunamayan bir süreçtir.
Turgut Özben ise Selim’in ölümünden sonra kendini suçluluk ve inkâr arasında bulur. Selim’e bu kadar yakın olduğunu düşünmesine rağmen, uzun süre onunla görüşmemiş olması ve bunu olağan karşılaması, Turgut’un sorgulanabilir bir çelişkisidir. Selim’in ölümü karşısında bir suçlu araması, aslında kendi pasifliğini örtme çabası olarak da okunabilir.
Her ne kadar Turgut ve Selim birbirinden farklı karakterler gibi görünse de, ikisini ortaklaştıran önemli bir nokta vardır: memnuniyetsizlik. Selim daha karmaşık ve yoğun düşünürken, Turgut daha düz ve yüzeysel bir düşünce yapısına sahiptir. Selim, nasıl yaşayacağını bilemediği ve yaşadığı hayattan mutlu olamadığı için kaçışı ölümü seçerek gerçekleştirir. Turgut ise benzer bir kaçışı