akasha
@akassha
18 okur puanı
Mayıs 2021 tarihinde katıldı
Ah, insan ne kadar da geçici bir varlık, öyle ki, varoluşunun hayatının öneminden en çok emin olduğu yerde, sevdiklerinin ruhunda, anılarında en sahici etkileri bırakabildiği yerlerde bile yok olup gidiyor ister istemez, hem de çok kısa bir süre içinde!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Ah bu boşluk! Burada, yüreğimin ortasında hissettiğim o dehşetengiz boşluk! - Onu bir kere, sadece bir kere olsun, kucaklayıp bastırabilsem göğsüme, bütün bu boşluk tamamen dolardı.
Ben sadece onu seviyorken ona böylesine içten, böylesine yoğun bir sevgi besliyorken, gözüm ondan başkasını görmüyor, başkasını bilmiyorken ve benim için başkası yokken, onun bir başkasını nasıl sevebildiğini, nasıl olup da sevmeye kalkışabildiğini bazen hiç anlamıyorum.
Duyularım sanki kör bir kuyu; yüreğimin dolup taştığı tek bir an, mutlu tek bir saat yok! Hiçbir şey yok!
İnsanları mutluluktan havalara uçuran şeyler, aynı zamanda üzüntü kaynağı olmak zorunda mıydı? Doğanın canlılığı karşısında yüreğime dalan, içimi böylesine büyük bir sevinçle dolduran, etrafımı çepeçevre saran dünyayı benim için bir cennete çeviren o sıcacık his artık benim için dayanılmaz bir işkenceye, beni her yerde izleyen, bana eziyet eden bir hayalete dönüştü.