Akay
@akay_tr
“En tehlikeli haldir, en doğrusunu bilmek. En doğruyu bilen, doğru ile kirlenmiştir.”
(Evli)
Aşık mıyım? — Evet, beklediğime göre." Öteki hiç mi hiç beklemez. Bazı bazı beklemeyen kişiyi oynamak isterim;
başka bir yerde oyalanmayı, geç gelmeyi denerim; ama her zaman yenilirim bu oyunda: ne yaparsam yapayım, boşuna,
tam zamanında, hatta saatinden önce, orada olurum. Aşığın kaçınılmaz kimliği yalnızca budur: ben bekleyenim.
Aşık özne, rastlantıya göre, bir tehlike, bir incinme, bir bırakılma, bir değişme korkusuna kapılır — bu duyguyu
kaygı sözcüğüyle dile getirir.
Böyle bir aşk sürdürülemez diyorlar bana. Ama sürdürülebilirliği nasıl değerlendirmeli? Sürdürülebilir olan neden iyi olsun? Sürmek neden yanmak'tan daha iyi olsun?)
Neyin var? Mutsuz gibi görünüyorsun. — Hayır, hayır, mutluyum, ama üzgünüm."
Aşkta uzaktalık yalnızca bir yönde işler, ancak kalan kişiden yola çıkılarak dile getirilir giden kişiden değil: hep burada olan ben, ancak serim, sürekli uzakta bulunanın karşısında kurulur. Uzaklığı söylemek, öznenin yerinin ötekinin yeriyle değişemeyeceğini kesinlemektir,
"Sevdiğim kadar sevilmiyorum," demektir.