Aşkta uzaktalık yalnızca bir yönde işler, ancak kalan kişiden yola çıkılarak dile getirilir giden kişiden değil: hep burada olan ben, ancak serim, sürekli uzakta bulunanın karşısında kurulur. Uzaklığı söylemek, öznenin yerinin ötekinin yeriyle değişemeyeceğini kesinlemektir,
"Sevdiğim kadar sevilmiyorum," demektir.
Nitekim mutlu bir yaşama kavuşmak hiç
kolay değildir, insan bir kere yoldan sapmışsa, ona kavuşmaya ne kadar istekli olursa, ondan o kadar uzak kalır. Zira
aksi yöne gittiğinden, gidiş hızı aradaki mesafenin daha da açılmasına neden olur.