İnsan yaşadığı yerlərdə bərabər olduğu adamlarla görünməz incə tellərlə bağlanarmış.Ayrılıq vaxtlarında bu bağlar gərilməyə,qırılan kaman telləri kimi yanıqlı səslər çıxarmağa başlarmış.Bu tellərin hər birinin könlümüzdən qopub ayrılması ayrı sızıltı oyadarmış.
Doğurdan da,bir quşa dönüb budaqların üstündən göyə uçmağı,yuxarıdakı ay aləmində yox olub gedərək,bu dünyadakı insanların üzlərini bir daha görməməyi nə çox istərdim.