c.akbarsoy

c.akbarsoy
@akbarsoy
Qəlbim qan ağlarkən gülməyə,mahnı oxumağa başlayırdım.Belə ki,qəlbim nəhayət bu sevincin yalanına inanır,suya qoyulan çiçəklər kimi titrəyə-titrəyə canlanmağa başlayırdı.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Məni çıxa bilmədiyim bir ağaca itələyə-itələ qaldırırlar sanki. Heç veclərinə də deyil ki,yıxılıb qol-qabırğamı sındıra bilərəm.
Elə şeylər var ki,biz onları hədsiz dərəcədə gözəl sandığımızdan,elə güman edirik ki,bunlar heç vaxt bizə qismət olmayacaqdır,amma yenə də ümidimizi kəsmirik.İndi mənim ürəyimdə də belə ümidsiz bir ümid var.
Yaman yorulmuşdu.Dincəlmək istəyirdi.Amma onu da bilirdi ki,uzun-uzun illər yatıb dincəlsə belə,bu yorğunluq canından çıxmayacaq.Ona əbədi dinclik və sakitlik lazım idi.
Fikirləşirdi ki,gələcəkdə yaşayanlar bu günü olmayan bədbəxtlərdir.Çünki,gələcək deyilən şey,hələ ki,xəyaldan başqa bir şey deyil.