Münəvvər Əkbərli
@akberlim
“Böyle öğrendim ben insanları ağaçlar ya da kayalar gibi görmeyi, onlar hakkında düşünmeyi, onları o sessiz çamlardan ne daha az saygıdeğer bulmayı ne de daha çok sevmeyi.”
Reklam
“Her biri dayanmak, toprağa sıkıca tutunmak zorundaydı, bu yüzden de her birinin kendine has duruşu, özel yaraları vardı.”
“Ah, ağaçlara da güven olmuyordu işte, onları da kaybedebiliyordunuz, ellerinizin altında ölüveriyorlardı, gün geliyor, sizi yarı yolda bırakıp devasa karanlığın içinde kaybolup gidiyorlardı.”
“..tesadüfe bir şans vermek için o birkaç sokakta dolanır, sonra da “Kartal”a dönerdim.”
“Belleğimizde sadece hatırlmaya değer olanlar kalır; öyle olmasaydı, hayatımızın tek bir yılına bile korkmadan, gözünüz kararmadan bakamazdık.”
Reklam