O dönemde düşünce suçundan ölüme mahkum edilenler için bir gece önce hapsedildikleri zindanın kapısı açık bırakılır ve mahkum edilenlerin kaçmasına izin verilirdi. Böylece idama mahkûm olan kişi olur da kaçmaya karar verirse herkese bu adamın aslında bir sahtekâr olduğu izlenimi rahatlıkla verilebilecekti.