Ben korkak değilim. Bu bela
defteriyle zamanımdakilere ŞAH
VE MAT diyorsam da bakma
asıl büyük aşkım ve asıl
büyük kitabım, Azra'nın
deyişiyle bir sonrakine kaldı.
Binlerce dize yazdıktan sonra
aşağıdaki dizeyi düşen Galip
gibi ben de diyorum ki:
"Ben kaldım, o söz de ağzımda kaldı."
Bazan aşkı görünür yapıyorum.
Bazan onu kesif bir dumanla
kaplıyorum. Maksadım ancak şu:
"Ne kadar saklasam elbette açılır, görünür. Bu ateş, gönül dağına basılan pamuğun içinde gizli kalamaz."
Şeyh Galip
sana yüzlerce yeni ad verdim
bu kitapta ve hepsini
yeniden aldım senden
yavaşça
bana verdiğin kuğu küpelerini çıkarır gibi.
ve bu kitabı
Rilke'nin bu dizesi gibi
kurguladım.
ve sonra
yatıyoruz sonra
aramızda bir yığın yaban kuğuyla.
BİR YIĞIN YABAN KUĞU
BİR YIĞIN YABAN KUĞU
ARDARDA
ARDARDA