sema
@akfaer
.
.
şiir trafiğine çıkıp mısra altında ölenler olmuştur yüzyıllar boyunca, eminim. ruh çağırma seanslarına katılıp usta bir şair çağıralım derken kendi ruhunu kaptıranlar da hakeza. mamafih, fettan günlerin düğümünü çözmek, çözdüğün ipin çilesinden kumaş örmek de marifet işte. herkesin harcı değil. harca eğilip baktın mı anlıyorsun cehennemin kaç kat olduğunu. ademin kaç kat olduğunu. havvanın katmerlerini. şiir neresine sıkışmış; neresinde yara bu şiir, neresinde umut, neresinde şenlik; bir bir çıkıyor ortaya.
Reklam
yalana gerek yok; evrilirken devrilen canlılarız.
Durdum.
Bir taşın nasıl büyüdüğünü seyrettim.
Kudurdum.
İçimdeki köpek silik geceye havladı uzun uzun.
Kendi kan izlerini takip eden müneccim
bir zamanlar öldürdüğüm birini de buldum.
Durdum.
Bir cesedin nasıl büyüdüğünü seyrettim.
Вünkü ben renk bölünmesiydim, kötü huydum.
Sevdiğimin radarında görünmezken ona doğru uzattığım sivri ellerim-
Kalbim
çok yıkımlı bir savaş sonrası imzalanan anlaşmayken
Adına basılan mühürdüm -buydum
tüm hayatınız sürrealizmin ya da dadaizmin cetveliyle de çizilse tek taraflı yıkıcı savaşın sonuçları karşısında gerçekçiliğin çevresine toplanıyor ve ölümün dürüst kaçınılmazlığını, faşizmin emellerini acıyan bir yürekle izliyorsunuz. henüz söz önleyemiyor şiddeti; bu yüzyıl, sözün önemsenmediği, doğanın anlamının küçümsendiği yıllar toplamı olarak anılacağa benzer.
Reklam