Türk erkekleri önce annelerinden babalarından dayak yiyerek yetişiyor, çocuk yaşta cinsel organlarının ucunun usturayla kesilmesiyle cinsel bir travmaya uğruyor, sonra okulda, askerde, maçta dayak yiyip duruyorlardı. Bu da özgüven diye bir şey bırakmıyordu onlarda. Çoğu, saldırganlığı, kendinden güçsüz olanı ezmeyi seçiyordu!
Aşka uçamadıktan sonra kanatlar neye yarar der Mevlana,
Aşka vardıktan sonra kanadı kim arar der Yunus,
Aşka uçma kanatların yanar der Şirazlı Sadi,
Korkma sür elini ateşe kül ol ki yan ki kavrul ki ölmeden ölesin.
Beyin sapı, yüz milyonlarca yıl önceki sürüngen atalarımızdan miras kalan ve zaman içinde evrilen saldırganlığın, ritüellerin, bölgesel ve sosyal hiyerarşinin yatağı olan organdır.