Alper Sancaklı
@aklimkitaplardakaldi
2 okur puanı
Aralık 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Rakip Aynada ki Kişi
azı kişisel gelişim kitapları büyük laflar eder ama hayatın içine pek dokunmaz. Aynadaki Adamı Yen benim için tam tersiydi. Çünkü kitap, değişimin dev adımlarla değil; küçük, istikrarlı alışkanlıklarla başladığını çok net bir şekilde hissettiriyor.
En çok etkilendiğim nokta şu oldu: Hayatımızı bir anda değiştiremeyebiliriz ama her gün yaptığımız minicik tercihler geleceğimizi şekillendiriyor. Erken kalkmak, 10 sayfa kitap okumak, kısa bir yürüyüş yapmak, bir işi ertelememek… O an önemsiz gibi görünen bu küçük alışkanlıklar zamanla karaktere, disipline ve başarıya dönüşüyor. Kitap bunu hem sade hem de motive edici bir dille anlatıyor.
“Aynadaki adam” aslında bizim en büyük rakibimiz. Bahanelerimiz, ertelemelerimiz, korkularımız… Hepsi aynada gördüğümüz o kişiyle ilgili. Bu kitap bana şunu hatırlattı: Büyük hedefler koymak güzel ama asıl mesele, o hedeflere götüren küçük adımları her gün atmaktan geçiyor.
Okurken sık sık kendi hayatımı düşündüm. Ertelediğim şeyleri, “yarın başlarım” dediğim alışkanlıkları… Ve fark ettim ki değişim için mükemmel zamanı beklemek yerine, küçük bir başlangıç yapmak yeterli.
Kısacası Aynadaki Adamı Yen, motivasyon veren ama hayal satmayan bir kitap. Küçük alışkanlıkların zamanla nasıl büyük sonuçlara dönüştüğünü görmek isteyen herkes için yol gösterici bir eser.
Çünkü bazen hayatı değiştiren şey büyük kararlar değil, küçük ama istikrarlı adımlardır.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Yaşanamayacak Kadar Güzel Bir Dostluk Bağı Hikayesi
O Benim Abim benim için sıradan bir roman olmadı. Daha ilk sayfalardan itibaren hikâyenin içine çekildiğimi hissettim. Kaan Koç’un mizansen kurma biçimi gerçekten güçlü; sahneler gözümde tek tek canlandı. Anlatım dili sade ama etkisi yoğun — yormadan, ama hafife de almadan ilerliyor.
Bodrum’un o ışıklı, hareketli gecelerinden karanlık planların psikolojik derinliğine geçişler beni özellikle etkiledi. Sadece bir olay örgüsü okumadım; karakterlerin iç çatışmalarını, karar anlarını ve o baskı altındaki ruh hâllerini de hissettim. Kitap ilerledikçe şunu fark ettim: Bu hikâye yalnızca bir “aile” anlatısı değil. Güvenin ne kadar kırılgan olabileceğini, sadakatin ne zaman sınandığını ve kardeşliğin bazen hayatta kalma meselesine dönüştüğünü gösteren bir anlatı.
Ben okurken en çok “O benim abim.” cümlesinin ağırlığını düşündüm. Bu söz, kitapta sadece bir sahiplenme değil; bir duruş, bir taraf seçme hâli gibi geldi bana. Kimi zaman sorguladım, kimi zaman hak verdim ama her durumda duygusal olarak hikâyenin içinde kaldım.
Kısacası bu kitap bende hem bir gerilim hem de bir iç hesaplaşma hissi bıraktı. Okuyup bitirdiğimde sadece olayları değil, karakterlerin seçimlerini de düşünmeye devam ettim. Benim için etkisi son sayfada bitmeyen romanlardan biri oldu.
