Ben bir kez istenilmediğimi fark ettim, o
günden sonra hep kapıya yakın oturdum dedi şair; Ve ekledi, kapıya kadar ittiler sonra o kapıdan çıktım diye suçlu ilan ettiler..
Kitap şöyle sonlandı;
'Tam pes etmek üzere olduğum bir gecede kafamın içinde verdiğim savaşı zor da olsa kazandım. gecenin sabahına ben çıktım ama içimdeki kimseyi sağ bırakmadım.'
"Kimseye demeden, kimseye değmeden,
kimseden olmadan, kimseden ummadan,
kimsenin saçına ak olmadan, sırtına yük olmadan, kalbine iz bırakmadan, sıyrılıp gitmek lazım bu hayattan.."