Genellikle, bir şeyi sevdiğimiz zaman, o şeyi bizimle beraber sevecek taraflar aramayız aksine, sevdiğimiz şeyi seveni, rakip ve saldırgan olarak görürüz. Fakat bir şeyden nefret ettiğimiz zaman, aynı şeyden nefret eden taraftarları daima ararız.
Koşullanma, içinde yaşadığım toplumun sonucudur ve toplum " En önemli şeyler itibar ve mevkidir, işlev değil!" der. Ve o zaman koşullanışım da, "İtibar için mesleğimin tepesine çıkmalıyım," der.
Çünkü ilerledikçe karşımıza birçok karmaşık mesele çıkacak. Niçin, binlerce yıldır bu olağanüstü güzellikteki dünya üzerinde yaşayan biz insanlar psikolojik olarak, kişisel olarak bu kadar az değiştik ? Hâlâ kelimenin tam anlamıyla barbarız. Sayısız yıldan sonra niçin bu hazır kalıplardan bir adım öteye gidemedik? Bu bir sorundur.