Emine Akyol
@akyolll
Sevimsiz şeyleri ne kadar rahat söyleyebiliyorsam, güzel şeyler de o kadar boğazımda kalıyor.
Ayrıca yazmak söylemekten daha kolay geliyor.
Sevdiğimiz insanlar bütün eşyaları ile birlikte ölmeli.
Artık her sabah yalnız uyanıyorum. Uyanır uyanmaz aklıma gelmiyor öldüğün, sanki her sabah tekrar ölüyorsun.
Daima herkese teşekkür ederdi. Herkesten özür dilerdi ve bu beni sinirlendirirdi. Sanki dünyaya geldiği için özür diliyordu, rahatsız etmekten korktuğu için, sanki fazlaydı o, sanki davetsiz gelmişti.
Herkesten özür dileyen sen, neden haber vermeden gittin, benden sıkılıyor muydun? Üstelik özür de dilemedin bu sefer, hiçbir şey demedin. Öldüğüm için özür dilerim demedin bana. Cesaret edemedin. Biliyordun ki seni affetmem.
Yaşayanlar aynı anda ancak bir yerde olabiliyorlar, ölüler ise her yerde.