Çocukken bir şey yaşıyormuşuz, o da bütün hayatımıza yansıyormuş.
Çocukluk: Hadi de ki on yıl. Kalan hayatımız o on yılın etkileriyle şekilleniyormuş.
Demek ki biz çocuklukzedeyiz.
Demek ki çocukluk, tedavisi ömür boyu süren bir hastalık.
İnsanlar sokağa çıkmayı özgürlük sayıyor. Geri dönecek yerleri olmasında göreyim. Bunun gecesi var.
Geceleri kadınların üstü fosforlu kalemle boyanır. Ne kadar it uğursuz var hepsinin gözüne çarparsın.
Biz eşek sudan gelesiye dayak yemeye meraklimiydik da kocamizin evinde bunca yıl oturduk? Dışarısı içerden tehlikeli diye...