Hani evlere tablo olarak bazı âyetler asılır ya... Çoğu zaman insanlar onların mânâsını bilmez, sırf süs ve aksesuar olsun diye duvarda tutar. Kimileri de mânâsını bilse de bir zaman sonra artık gözü o tabloyu görmez, aklı tabloda yazan yazının mânâsını düşünmez olur.

Aslında hepimizin akıl duvarımıza sökülmeyecek şekilde asmamız gereken bir âyet var. Bu âyeti öyle bir çakmalı ki, her dâim başımız sıkıştıkça, bedenimiz yer çekimine, ruhumuz yeryüzünün çekim ve câzibesine kapıldıkça, ayağımızın kayar olduğunu hissettikçe bu âyet aklımıza gelmeli...

Neymiş bu âyet?

Rabbimiz şöyle buyuruyor:

"Sizin yanınızdaki (dünya malı) tükenir, Allah katındakiler ise bâkidir. Elbette sabırlı davrananlara yapmakta olduklarının en güzeliyle mükâfatlarını vereceğiz." (Nahl, 96)

Âyet bize iki temel mesaj veriyor:

1. "Yalan dünyaya kanma, geçicidir aldanma!"

Şu dünyanın malı-serveti, ünü-şöhreti, süsü-zîneti var ya... Bunların hepsi tükenecek yok olacak. Tıpkı sabun köpüğü gibi. Hani çocuklar oyun oynarlar ya sabun köpükleriyle. Şişirip şişirip etrafa yayarlar. Bir anda etraf küçük baloncuklarla dolar. Sonra hepsi teker teker sönmeye yok olmaya başlar. İşte dünyanın bütün nimetleri de böyledir. Hepsi zevâle doğru gitmektedir. Gel gör ki insanoğlu, tıpkı bir çocuk gibi köpüklerin çokluğuna kanarak sevinmekte, onları bâkî - kalıcı sanmakta.

Peki Allah'ın yanındaki nimetler öyle mi? Onlar hem değerli hem de bâkî. Kalıcı elmas ve yakutlar gibi. Sönmüyor, silikleşmiyor, yok olmuyor.

Bunu bilen insan, geçici ve değersiz olana mı heves etmeli yoksa kalıcı ve paha biçilmez olana mı?

Gel gör ki yeryüzü bizi kendisine çekiyor. "Yer çekimi" sadece cisimleri değil bizleri de kendisine çekiyor. İşte bu âyet hep gözümüzün önünde durmalı. İnsan olarak yer çekimine, yer yüzünün câzibesine kapılmamalı.

2. "Sabredersen belâya, kavuşursan rızaya!"

Kim şu üç günlük dünya imtihanında güzelce sabrederse Allah ona mükâfatını yaptıklarının çok daha güzeli ile verecek.

Bazen kaderin cilvesi olarak başımıza istemediğimiz şeyler gelir. Bazen ibadetler nefsimize ağır gelir. Bazen günah dalgaları arasında boğulmamak için çabalarız. İşte bütün bunlar sabrı gerektirir. Ama bu hayat ebedî değil, bu sabrın da bir sonu var. Sabrın sonu selamete varıyor.

Belki yaptığımız ameller kusurlu, eksik. Belki mükâfata değmiyor. Ama Allah bütün bunları, bizim yaptığımızdan, hak ettiğimizden çok daha güzel şekilde mükâfatatlandıracak.

Şimdi bu âyet, zihnimizin duvarının tam ortasına çakılmaz mı?

Rabbimiz, bu âyeti ömrümüz boyunca göz önünde bulundurmayı bizlere nasip eylesin.

(Soner Duman /27.Rebîülâhir.1439/Pazartesi)

Dünyasına dünyasına
Aldanma dünyasına
Dünya benim diyenin
Gittikti dün yasına

Çağla, bir alıntı ekledi.
13 May 16:59 · Kitabı okuyor

Bir varlıktan ayrılırken bir yanılgının daha elimden çıktığını,onda bıraktığım yanılsamayla yoksullaştığımı biliyordum...Ateşli sözleri,kendisi için mutlak benim içinse gülünç olan kaçınılmaz bir gerçeğin mahpusu olduğunu açığa çıkarıyordu;onun saçmalığıyla temas ettiğimde,kendiminkinden sıyrılıyordum...Aldanma hissine kapılmadan ve yüzü kızarmadan kime katılınabilir?Ancak,her fiil için gerekli akılsızlığı tamamen bilinçli olarak alışkanlık haline getiren ve kendini kaptırdığı kurguyu hiçbir düşle güzelleştirmeyen kişi haklı çıkarılabilir;tıpkı ancak inançsızca ölen ve işin aslını sezdiği ölçüde kendini feda etmeye hazır bir kahramana hayranlık duyulabileceği gibi...

Çürümenin Kitabı, Emil Michel Cioran (Sayfa 50)Çürümenin Kitabı, Emil Michel Cioran (Sayfa 50)

Açmalı ruhun kapılarını.. Görebilmek için hakikat içi.. Çünkü önemli olan ruhun güzelliği.. Bir insanla tanışırken, ilk önce görünüşe baksak bile, belli bi noktadan sonra ikinci aşamaya düşüyor dış görünüş.. Kayboluyor resimler, sadece benliklerimiz kalıyor ortada. Ruhunu seviyoruz aslında insanların.. Onlarla dost oluyoruz zamanla.. O yüzdendir ki söylenir hep "dış görünüşe aldanma..!" Çünkü aslında önemli olan aramızda mutlak bir bağ kurmaktır insanlarla.. Nice sevgiler vardır ki dilde bulunmaz o nedenle..hissedilir sadece yürekle, gözle ve benlikle.Ve bazen soyut gerçeklerin somut ağırlığını hissetmen gerekir sadece..

{Pinhan satırlarım}

Refik Halit Karay'dan tek bir eser ismiyle birden fazla öğüt:

"Sakın Aldanma İnanma Kanma"

Sultan III. Murad
"Uyan ey gözlerim gafletten uyan!
Uyan uykusu çok gözlerim uyan
Azrail’in kastı canadır, inan.
Uyan ey gözlerim gafletten uyan!
Uyan uykusu çok gözlerim uyan.

Seherde uyanırlar cümle kuşlar
Dill-u dillerine tesbihe başlar
Tevhid eyler dağlar taşlar ağaçlar
Uyan ey gözlerim gafletten uyan!
Uyan uykusu çok gözlerim uyan.

Semâvâtın kapuların açarlar.
Mü’minlere rahmet suyun saçarlar…
Seherde kalkana hülle biçerler.
Uyan ey gözlerim gafletten uyan!
Uyan uykusu çok gözlerim uyan.

Bu dünya fanidir sakın aldanma.
Mağrur olup tac-u tahta dayanma.
Yedi iklim benim deyu güvenme.
Uyan ey gözlerim gafletten uyan!
Uyan uykusu çok gözlerim uyan.

Benim, Murad kulun, suçumu affet.
Suçum bağışlayub günahım ref’ et.
Rasûl’ün sancağı dibinde haşret.
Uyan ey gözlerim gafletten uyan!
Uyan uykusu çok gözlerim uyan. "