aleyna
@aleeyna8
Öğrenci
Üniversite
27 Eylül 2004
68 okur puanı
Ekim 2020 tarihinde katıldı
Puan vermedi·120 syf.·
7 günde okudu
·2026 29. kitabı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
İnsanın kendi içindeki kargaşa, dış dünyadaki kargaşadan çok daha ürkütücüdür.
Aslında ben kimim sorusunun cevabına yaklaşabilmek için, kendimizi karşımıza çıkan her türlü deneyime açık tutmak gerekiyor galiba, düşe kalka da olsa.
3/10
4 günde okudu
·2026 28. kitabı
İnsan evrimleştikçe doğaya üstünlük sağlayıp ona egemen olabileceği yanılsamasına kapıldığında hesap edemediği bir şey vardı. Doğadan kopmanın insanı gezegenin en yalnız ve kırılgan varlığı haline getirebileceği. Doğanın yerine başka bir şey koyması gerektiğini fark ettiğinde de kendi tuzağını yaratmış oldu. Adına uygarlık dediği üst sistemleri geliştirdi ve bu sistemler zamanla insana egemen olup onu kendi mülkü haline getirdi. Bunu yaparken de başlangıçtaki doğa insanının niteliklerini ruhunun derinlerine kapatıp, bizleri kendi talepleri doğrultusunda şekillenmiş varlıklar haline getirdi. Hayatımızın başlangıcındaki masum ve içgüdüsel varlık derinlerde tutsak, arada fırsat bulursa kısa süreliğine ya da bir an için gün ışığına çıkıyor, ama genellikle başıboş halde bir görünüp sonra yine kayboluyor. Dolayısıyla kendimiz sandığımız yüzeydeki varlık, üst sistemin onayı olmadan varlığını sürdüremeyeceği için, istemediği durumlarda bile onu memnun edecek şekilde davranmaya çalışmak zorunda. Üst sistemin ilk tanıştığımız temsilcisi anne. Geleneksel yapısını halâ sürdürebilen Amerika yerlilerinde çocuk sadece biyolojik ana babasının değil, tüm kabilenin çocuğudur. Uygar toplumlarda ise insan, önce sistem skalasının en altındaki annenin mülkü olarak hayata başlar, sonra da tüm sistemin tutsağı olarak hayatı sürdürürüz. Çocuk annesine kızsa dahi bu duygusunu bastırıp beklentilere uygun davranmak zorundadır. Yani çoğu zaman öyledir. Çünkü ona bağımlıdır, bakımını, güvenliğini o sağlar. Bu yetmiyormuş gibi anneye baba da katılır, kendi talepleriyle. Ve uygar insanın ikiyüzlülüğü böylece başlamış olur. Dış dünyaya karşı ikiyüzlülük, kendimize karşı ikiyüzlülüğü de kapsar ve hayatımızın omurgası haline gelir. Bizi kızgın yapan da işte bu ikiyüzlülüğe katlanmak zorunda olmak.