El ele ve göz göze duruyoruz. Yüzü sapsarı, gözleri iki altın ışık gibi ,dudakları durmadan titriyor ; eli,içinde sıktığı elimin bir parçası , devamı kadar benim ! Birdenbire bizi bulacaklar,geri çevirecek gibi ovaya doğru el ele uzaklaşıyoruz ... Hiç konuşamıyoruz,yanımdakinin titrediğini ,kalbinin yine bir motor gibi attığını duyuyorum ;fakat eli gibi bütün vücudu da vücudumun devamı kadar benim ; belki bu titreme, bu heyecan benim kalbimdedir.Çünkü iki kalpli bir tek vücut mu yoksa iki vücutlu bir tek kalp mi olduğumuzu bilmiyorum .
Peyami Safa sağlam bir mantık dokusu ve inandırıcılık ile bu romanı ilmek ilmek işlemiş. Olaylardan ziyade tahliller o kadar net o kadar insanın içine işler durumda. Toplumda ki ahlâk çöküntüsünü,medeniyetin yarattığı bocalamayı,nesiller ve sosyal çevreler arasında ki çatışmayı net çizgilerle dile getirmiş . Duygu ve düşüncelerini size o kadar inceden işliyor ki kendinizi romandan bir karakterin yerine koymamak elinizde değil.