kalbinin sırçadan olduğunu bilseler muhakkak kırarlardı.
Reklam
…geceleri Don Kişot, gündüzleri ise Sanço Panza’ydı.
İnsan kendi adını on kez üst üste söylediğinde bile yabancılaşıyordu da, doğumundan ölümüne kadar taşıdığı “ben” bilincine, ya da “kendi” damgasına niye yabancılaşamıyordu?