"Bugün doğru zamanda ölmeyi anlat."
"Yaşarken yaşa! İnsan hayatını tükettiği zaman ölünce ölüm dehşetini kaybeder. Eğer insan doğru zamanda yaşamazsa, o zaman asla doğru zamanda ölemez."
O öldükten sonra bile benim seyircim olmaya devam etti. Yıllarca onun omzumun üstünden bakarak bakışlarımı görüp takdir ettiğini hayal ettim. Onun hayali silikleştikçe yaptığım şeylerin ve başarılarımın hepsinin gelip geçici olduğu, gerçek anlamları olmadığı hissiyle boğuşuyorum.
"...Bana göre Bertha, Bertha Pappenheim'dır. Annemiyse hiç düşünmem. Onunla ilgili bir resim yok hiç aklımda.."
"Yine de hayatın boyunca onun mezarına çiçek bıraktın."
Çocukluğumdan beri yaşamın, birbirine benzeyen iki boşluk arasında, doğumdan beri yaşamın, birbirine benzeyen iki boşluk arasında, bir kıvılcım olduğuna inanmışımdır." "İki boşluk arasında bir kıvılcım: yaşam. Hoş bir imge Josef. İkinci boşlukla bu kadar meşgul olup da birinciyi hiç düşünmememiz de tuhaf değil mi?"