Charlie, zekâsını tamamen kaybetmeden önce kendi durumunu kabullenir.
• Kimseye yük olmak istemez.
• Sessizce gitmeyi seçer.
• Geçmişte yaşadığı her şeyi kalbinde taşır.
Son isteği çok dokunaklıdır:
Algernon’un mezarına çiçek bırakılması…
Bu, onun hem dostluğunu hem de yaşadığı hayatı unutmadığını gösterir.
Kitabın sonu mutlu değil, ama çok insani ve gerçekçidir.
Kim dedi hatırlamıyorum ama biri bana bu kitabın zeki olan fare hakkında olduğunu söylemişti :”)) Yine ilgi çekici ama gerçekten Algernon’un pov’undan okusaydım daha eğlenceli olurdu.
Algernon'a Çiçekler
Biliyorum, bu aptalca ve fazla duygusal bir yaklaşım ama gece geç vakit onu arka bahçeye gömdüm. Mezarının üzerine bir demet kır çiçeği koyarken kendimi tutamayıp ağladım.