"Hep dışarıda aradığım evimi içime yaparım belki. Hani bir umut! Dünyamı belki orada yeniden kurarım. İnsan en çok en yıkık anılarından büyüyüp yükselebilir. En yaralı yerime dokunabilirsem belki şifa bulurum. Benim evim ben miyim? Belki biraz da bu soruyu sorarım. "
"Her dilde yardım istiyorum. Her inanışta dua ediyorum. Her insanda kendimi arıyorum. Aidiyetsizliğim ipleri kopmuş kuklalara benziyor. Bağlanamadığım insanların ve bağlı hissetmediğim bu hayatın sahnesindeyim. Ama insanlığın evreninde dilsizim, hareketsizim, kimliksizim. Hiçbir sahne benim değil. Hiçbir dekor evim değil. "