Paylaştığım alıntılar benim için değerli olan kısımları aklımda daha kolay tutmak, geri dönüp okumak ve aynı görüşteki insanlara ilham olması amacı taşımaktadır teşekkürler
Soylu duygulara eğilim pek çok mizaçta hassas bir bitkidir, düşmanca etkiler sonucunda kolayca solabilir... gençlerin çoğunluğunda eğer uğraşları ve içine fırlatıldıkları toplum soylu yeteneklerin kullanılması açısından elverişli değilse bu bitki kolayca ölür... insanlar soylu emelleri ile birlikte entelektüel zevklerini de yitirirler çünkü bunları geliştirmeye zaman bulamaz veya bunu artık ilgi duymazlar ve kendilerini düşük seviyeli hazlara bırakırlar; bunun nedeni onları tercih etmeleri değil sadece onlara kolayca erişmeleridir ve çok geçmeden onlardan başkasını arayabilmek artık ellerinden gelmez.
Çağdaş edebiyatın neredeyse büyük çoğunluğu cinsel eylemin yüceltilmesidir. Romancılarımızın şairlerimizin çoğuna bakılacak olursa bir insanın önüne koyabileceği en yüce, en soylu amaç bütün hayvanlarla ortak olarak paylaştığımız bir iç güdünün tatmininden ibarettir! Gurur duymamız gereken şey düşünce ya da eylem değil, fizyolojik bir ihtiyaçtır!
Şehvetinn hazları kısa sürdüğü, arkalarında yorgunluk ve tiksinti bıraktıkları için, genellikle hüzünlü, somurtkan bir karakter şekillenir, oluşan depresif Duygu kişiyi gürültülü, kaba, şiddetli zevkler aramaya sevk eder. Bu insanı perişan eden bir kısır döngüdür.