Said kale
@ali344
Paylaştığım alıntılar benim için değerli olan kısımları aklımda daha kolay tutmak, geri dönüp okumak ve aynı görüşteki insanlara ilham olması amacı taşımaktadır teşekkürler
209 okur puanı
Nisan 2022 tarihinde katıldı
Uykusuzluk soruna birebir kitap. Ne zaman uyuyamasam gece alıp okuyorum, bir kaç sayfa sonra sıkılıp uykum geliyor zaten. Kitap okuyan çevreden sık duyduğum " aa suç ve cezayı okumadın mı daha?!" Cümleleri ile darlandığım "neymiş ulan bu suç ve ceza okuyayım bari " diye başladığım fakat başladığıma pişman olduğum bir kitap. Bitmiyor abi bitmiyor. Başlıcam Raskolnikov un baltasınıda hastalıklı düşüncelerinide. Tamam suçlu ve psikolojik sorunları olan bir adam hakkında çok güzel tespitler olan bir kitap kabul ama ilk 400 sayfa boyunca raskolnikov un o ufacık odasından çıkamadık ki olaya girelim. Bilader ne gerek var bu kadar uzatmaya. Ufak bir olayı betimlemek için 100-200 sayfa yazacak kadar ne yaşadın Dosto? Ulan oku oku bitmiyor arkadaş. Her sayfada "ee tamam hadi artık aw" diyerek devam ettim. Çok ama çok anlamsız derecede boş yere uzatılmış, betimlemelerle boğulmuş bir kitap. Okumaya gerek yok. Popüler kültürün canı cehenneme.
Kitap çok akıcıydı, bir kaç saatte bitirdim.
Kitabın atmosferi güzeldi, ismindende anlaşılacağı üzere olay bir dağ evinde gerçekleşiyor.
Tatil için kamp evine giden bir grup genç sırayla ölmeye başlıyor falan.
Akıcılık atmosfer ve hikaye on numaraydı fakat bazı eksiksikler vardı. Diyaloglar basit , yavan kaçıyor.
Bazen bir çocuk kitabı okuyormuş gibi hissiyat veriyor.
Ayrıca hikayenin başında İsmail’in peşindeki adamlara ne oldu? Hiç bahsedilmiyor. En azından bir bağlantı olmalıydı. Buna bir açıklık getirmek gerek.
Emre aptalca kararla verip bütün grubun içinden geçti. Üç kişiyi ölüme elleriyle gönderdi resmen.
Neden herkesi tek başına gönderiyorsun Emre? Yasin’i odun toplamaya tek başına yolladın öldü. Kerem’i tek başına yolladın parçalandı çocuk. Bu da yetmedi Rıdvan’ın tek başına gitmesine izin verdin o da patates oldu. Yani daha ne bekliyordun ki? Niye farklı hamleler denemiyorsun. Ölüyo işte adamlar. Grubun lideri olacaksın bide. Lider dediğin stratejik davranır, aynı şeyleri yapıp farklı sonuçlar beklemez. Boş teneke gibisin sadece ses var sende.
Toplu hareket etmeliydin!
Bu kitaptan öğrendiğim şey Emre gibi birine asla itimat edip liderliğine saygı duyulmaması gerektiği oldu.
Sevgili günlük bu kadar yeter artık yatma vakti haydi hayırlı geceler.
Kitabı okurken dijital bağımlılığın sadece bende olmadığını anladım, bu bana huzurlu hissettirdi.
Kitap bana sosyal ağların kontrolden çıkıp insanlık adına ne denli tehlikeli olduğunu öğretti.
1. Giriş: Neden Kitleler?
Gustave Le Bon, Kitleler Psikolojisi kitabına çok iddialı bir tespitle başlar: Modern çağ, bireylerin değil kitlelerin çağıdır. Ona göre artık tarihi belirleyen şey tek tek
Ne kitaptı be..
Kahramanımız Turi Guliano, adalet ile yanıp tutuşan ateşli, idealist birazda hayalperest bir gençtir. Sicilya halkını baskılardan kurtarmak için Mafya' ya ve Roma hükümetine karşı savaş açar. Zalime göz açtırmaz , yoksulu korur. Ama maalesef ki dünyanın, Turi'nin romantik kalbine göre işlemediğini bu kitap sayesinde tekrar görüyoruz. Mariz Puzo'nun kitapları bana çok şey kattı.
Bir insan suç dünyasını, güç çatışmaları içinde yaşanan entrikaları nasıl bu kadar iyi bilebilir diye düşünürüm her kitabında. Karakter derinliği, olay örgüsü ve hikayenin verdiği mesaj muazzam.
Mario Puzo'nun, hemen bitmemesi için her yıl 1 kitabını okurum. 
Baba romanından sonra hiç bir kitabından bu kadar etkileneceğimi düşünmezdim ama 
Sicilyalı 1 yıl yeter bana artık.
