Ali bayır
@ali_46_
Yarınlar hep güzel olacak denir, oysa bugünler dünün yarınları değil midir?
حسبنا الله
Öğretmen
Yüksek Lisans
Kahramanmaraş
Kahramanmaraş, 7 Ekim 2000
60 okur puanıAralık 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Puan vermedi·304 syf.·
6 günde okudu
·2024 77. kitabı
İlk okuduğumda gözlerim dolmuştuAlıntı
TEDDY'DEN ÜÇ MEKTUP
Teddy'nin mektubu bugün geldi. Okuyup bitirdim ve şimdi onu, hayatımda önemli yeri olan şeyleri sakladığım sedir ağacından yapılma sandığa kaldıracağım.
"Önce sizin duymanızı istedim" Yazdığı bu sözleri okurken gülümsüyor ve hak etmediğim bir gurur duygusuyla doluyordum.
Teddy Stallard'ı 15 yıl önce, beşinci sınıfta öğrencim olduğundan beri görmemiştim. O sıralar, henüz kariyerinin başlangıcında olan iki yıllık bir öğretmendim. Sınıfıma girdiği ilk günden itibaren Teddy'den nefret etmiştim. (Herkes aksini düşünse bile) öğretmenlerin özellikle tercih ettikleri öğrencileri olmaması gerekir. Daha da önemlisi,hiçbir çocuğa özel antipati göstermemiz gerektiğidir. Yine de her yıl bağlanmaktan kendimizi alamadığımız birkaç öğrenci çıkar, çünkü öğretmenler de insandır ve insan tabiatı, ister on isterse yirmi beş yaşında olsun, parlak, güzel ve zeki insanları tercih etme eğilimindedir. Allah'tan pek sık olmamakla birlikte, kimi zaman da bir öğretmen sınıfındaki birkaç öğrenciyle yakınlık kurmayı başaramaz.
Teddy yaşamıma girinceye kadar, duygularımı gerektiği şekilde denetleyebileceğimi sanıyordum. O yıl sınıfta özellikle hoşlandığım bir çocuk yoktu, fakat Teddy'den hoşlanmadığım tartışma götürmez bir gerçekti. Teddy pis bir çocuktu. Hem de ara sıra değil, sürekli olarak pisti. Saçı kulaklarının üstüne kadar uzamıştı ve sınıfta yazı yazarken sık sık saçlarını gözlerinin önünden çekmesi gerekiyordu (üstelik bu hareket o zamanlar henüz moda olmamıştı). Ayrıca, bir tür adlandıramadığım tuhaf bir kokusu vardı. Fiziksel kusurlarının çokluğuna ek olarak zihinsel durumu da pek parlak değildi. İlk haftanın sonunda, onun sınıftaki diğer çocuklara göre olumsuz bir biçimde geri kaldığını anlamıştım. Yalnız yetersiz bilgiye sahip olmakla kalmıyordu; resmen yavaş
Gökyüzünün başka rengi de varmış,
Geç anladım taşın sert olduğunu.
Su insanı boğar, ateş yakarmış.
Her doğan günün bir dert olduğunu,
İnsan bu yaşa gelince anlarmış. 
Cahit Sıtkı Tarancı
Cahit Sıtkı Tarancı